Град што отсекогаш пеел
Горан Петков, BitVox и вечерта што потсети зошто хорското пеење има посебно место во Битола
Постојат градови што имаат музичка сцена.
А постојат и градови што имаат традиција на пеење.
Битола отсекогаш припаѓала на втората категорија.
Од староградските песни што се слушале низ Широк Сокак, преку вокални состави, хоровите на КУД Стив Наумов, па сè до современите вокални формации на Коруновска мјузик, хорското пеење во Битола никогаш не било само музичка дисциплина. Тоа било дел од градскиот идентитет.
Токму затоа концертната вечер со Горан Петков и BitVox под водство на Марина Коруновска во UTOPIA беше потсетник дека Битола сè уште е град што сака да пее заедно.
Преполната UTOPIA, публиката што пееше со хорот, покажа дека хорската музика овде не припаѓа во музеј или во формални концертни сали. Таа живее меѓу луѓето.
А голем дел од таа современа хорска приказна во Битола денес е врзана токму со името на Марина Коруновска.
Со години, Коруновска работи на тоа хорското пеење во различни генерации, да не остане затворено во класични рамки, туку да стане блиско и привлечно за сите генерации. Таа раководи неколку хорови, но преку BitVox, таа создаде хор што не функционира како строга академска форма, туку како жив музички организам полн со енергија, движење, емоција и современ репертоар.
Токму затоа BitVox денес за многумина вреди како мало градско богатство.
Нивните настапи не изгледаат како „хорски концерт“ во традиционална смисла. Повеќе личат на урбан музички спектакл каде поп и рок песните добиваат нов живот низ повеќегласие, хармонии и колективна енергија.
Во комбинација со сценскиот сензибилитет и вокалот на Горан Петков, вечерта во UTOPIA прерасна во еден од оние настани за кои луѓето уште долго зборуваат.
И можеби токму тоа е најважниот доказ дека хорското пеење во Битола не е минато.
Туку нешто што сè уште има моќ да обедини цел простор во ист рефрен.
