Денес пушењето низ светот најчесто завршува со парична казна или прекор. Но низ историјата, една запалена цигара можела да значи затвор па дури и смрт. Пред да стане секојдневна навика, тутунот бил гледан како опасност по моралот, религијата и државата. Еве неколку од најекстремните примери за казни кои се спроведувале кон пушачите.
Смрт за пушење во Османлиска империја
Во 17 век, султан Мурат IV вовел целосна забрана за пушење. Кафулињата, каде што се пушело, биле сметани за жаришта на бунт и политички муабети.
Казни за пушачите?
Обезглавување или бесење, често без судење.
Легендите велат дека султанот ноќе се маскирал и лично ги казнувал пушачите.
Сечење нос во Русија
Во 1600-тите, руските цареви го сметале тутунот за „ѓаволска навика“.
Казни:
Камшикување, сечење на нос како трајна опомена, прогонство во Сибир.
Целта била јасна: јавно понижување и страв.
Камшикување во Европа
Во раната модерна Европа, пушењето било гледано како неморален порок.
Во Англија, кралот Џејмс I го нарекол тутунот „одвратен и опасен“Во делови од Германија и Швајцарија, пушачите биле тепани или затворани
Јавното казнување било дел од „воспитувањето“ на народот.
Верски казни во исламскиот свет
Некои исламски власти го прогласиле пушењето за забрането бидејќи „го заматува умот“.
Последици:Тепање, јавно посрамување, исклучување од заедницата.
И без формални закони, социјалниот притисок бил силна казна.
Од бруталност до регулација
Со текот на времето, државите сфатиле дека забраните не функционираат. Тутунот станал извор на приходи, а казните се претвориле во даноци и правила, не во насилство.
Историјата на пушењето е приказна за страв, контрола и моќ. Од смртна казна до предупредување на кутија цигари, односот кон пушачите открива колку драматично се сменил светот.
